This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

SZEROKA GAMA REAKCJI

Obecnie komputer jest zdolny do szerokiej ga¬my reakcji, które naśladują ludzkie zdolności, choć im nie dorównują. W końcu osiemnastego stulecia von Kempelen zbudował oszukańczy automat do gry w szachy, z ukrytym w. środku mężczyzną, i zadziwiał publiczność grą. Dzisiaj maszyna do gry w szachy nie jest oszustwem; chociaż nie potrafi jeszcze pokonać mi¬strza, wygrywa partie z większością amatorów. Ra¬zem z tą zadziwającą zdolnością reagowania stosow¬nie do zmieniających się okoliczności, komputer ma możliwość zmiany programu w trakcie działania. Po¬tencjał ten, jak mieli nadzieję specjaliści komputerowi, nie w pełni został jeszcze wykorzystany do stworze¬nia prostego komputera-dziecka i wyuczenia go więk¬szości lub całej ludzkiej wiedzy. Lecz jeśli nawet taka nadzieja należy do królestwa science fiction, nadal słu¬ży wzmocnieniu utożsamiania komputera z umysłem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ROZSZERZANIE METAFORY

Sprzeciw wobec rozszerzania metafory zegara na umysł ludzki musiał wypływać z przekonania, że ta boska strona człowieka nie może być materialna, zło­żona z współpracujących części ani rozciągła w prze­strzeni lub podległa rozkładowi. Kartezjanie chcieli za­chować boski i ludzki umysł całkowicie oddzielony od materialnego wszechświata. Jest uderzające, że nawet zwolennicy Newtona, którzy wierzyli, że Bóg pozosta­je ściśle wplątany we wszechświat, ostatecznie utożsa­miali go nie z materią i mechanizmem systemu planet i gwiazd, lecz z czystą,’ pustą przestrzenią. Im także prostota wydawała się bardziej boska niż mechanicz­na złożoność. Jakiekolwiek były ich metafizyczne uzasadnienia niechęci wobec mechanicznego objaśniania umysłu, ówcześni filozofowie przyrody nie znali maszyn, które odzwierciedlałyby ludzką umiejętność reagowania na świat.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

MÓZG ELEKTRONICZNY

Kartezjusz chętnie przyrównywał zwierzęta do ze­gara, gdyż wierzył, że zwierzęta i niższe formy życia, jak drzewa, są zdolne jedynie do stałych reakcji (jak­kolwiek skomplikowanych) na bodźce środowiska. Są­dził, że umysł ludzki przynależy do całkowicie innej sfery. „Podczas gdy rozum jest instrumentem uniwer­salnym, który może służyć w każdych okoliczno­ściach — powiada w Rozprawie o metodzie — organy (mechanicznie stworzone) muszą specjalnie się adapto­wać do każdego odrębnego działania. Wynika z tego, że jest moralnie niemożliwe, aby w jakiejkolwiek ma­szynie istniała dostateczna różnorodność, by pozwolić na jej działanie we wszelkich sytuacjach życia w taki sam sposób, jak nasz rozum wywołuje nasze działanie” (Philosophical Works, 1:116).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PROJEKT PROGRAMU

Projekt bowiem jest już progra­mem, napisanym w odpowiednim języku, takim jak PASCAL, programista musi więc jedynie wprowadzić do komputera program, aby jego maszyna została zbu­dowana. Co więcej, skoro sam program jest po prostu serią cyfr dwójkowych, komputer można zaprogramo­wać do pisania własnych programów. W maszynie pa­rowej odpowiednim procesem byłoby wrzucenie do pieca razem z węglem trybów, w nadziei że silnik sam wyprodukuje nową maszynę. Jako technologia definiująca i podstawowa metafora technologiczna komputer zastępuje w naszych czasach zegar i maszynę parową. Dzieje się tak głównie dla­tego, że jak żaden inny wcześniejszy mechanizm, po­trafi odzwierciedlać wszechstronność ludzkiego umy­słu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!